
بازگشت بازی راینو در مقیاسی بزرگتر
پس از چندین ماه تمرکز بر پروژههای سازمانی، بازی راینو دوباره برای جامعهای گستردهتر اجرا شد؛ با مسیری که آموزش، تمرین و منتورینگ را کنار هم قرار میداد.
۱. بازگشت بازی راینو، بعد از یک سال حضور در پروژههای سازمانی
پس از بیش از یک سال تمرکز راینو بر پروژههای سازمانی، تیمسازی و اجرای مستقیم در شرکتها، پروژه ۰۱۵ دوباره مسیر «بازی راینو» را برای ورود عمومی باز کرد.
در مدت یک ماه، ۱۶۰ نفر به پروژه پیوستند و آموزش فروش و مذاکره راینو را از طریق اپلیکیشن آموزشی تعاملی مجموعه دنبال کردند. آموزش فقط به مشاهده محتوا محدود نبود؛ اعضا باید تمرینها را انجام میدادند، روی سناریوهای خود کار میکردند و برای اجرای مفاهیم در موقعیت واقعی فروش بازخورد میگرفتند.
این بازگشت برای راینو فقط به معنای برگزاری دوباره یک دوره آموزشی نبود. پروژه ۰۱۵ در مقطعی شکل گرفت که تیم، بعد از چند تجربه اجرایی و سازمانی، دوباره با جامعه بزرگتری از مخاطبان خود وارد ارتباط مستقیم شده بود و «بازی راینو» بار دیگر به یکی از مسیرهای اصلی ارتباط با بازار تبدیل میشد.

۲. همراهی اعضا از تصمیم برای ورود تا اصلاح سناریوی فروش
تجربه هر عضو پیش از ثبتنام شروع میشد. بسیاری از مخاطبان برای تصمیمگیری به بیش از یک گفتوگو نیاز داشتند؛ سؤال میپرسیدند، شرایط پروژه و آموزش را بررسی میکردند و مرحلهبهمرحله برای ورود به مسیر تصمیم میگرفتند.
بعد از ثبتنام نیز ارتباط قطع نمیشد. تمرینها بررسی میشدند، روی پاسخها بازخورد داده میشد و اعضا سناریوهای قبلی خود را براساس آموزشها اصلاح میکردند تا به نسخهای نزدیکتر به موقعیت واقعی بازارشان برسند.
مزیت اصلی این دوره در ترکیب آموزش کاربردی، تمرین روی موقعیتهای واقعی فروش و دریافت بازخورد مستقیم شکل میگرفت. اعضا فقط با مفاهیم فروش و مذاکره آشنا نمیشدند؛ یاد میگرفتند این مفاهیم را در سناریوی واقعی خود به کار بگیرند، الگوهای کلامیشان را اصلاح کنند و با کمک منتورینگ، مسیر گفتوگو با مشتری را دقیقتر و مؤثرتر پیش ببرند.
تمام این مسیر —از جذب و فروش تا ثبتنام، پشتیبانی، بررسی تمرین و منتورینگ— در پروژه ۰۱۵ با مسئولیت هدیه پوراکبر پیش رفت؛ مسئولیتی که در حالت معمول میان چند نقش مختلف تقسیم میشود.

۳. یک پروژه آموزشی در میانه ساختن مسیر بعدی راینو
همزمان با اجرای پروژه ۰۱۵، مسیر دیگری نیز در راینو در حال شکلگیری بود. سهیل فرزانه روی برنامه «چشم بازار» کار میکرد؛ تجربهای مبتنی بر تماس واقعی با فروشندگان و شرکتهای مختلف از جایگاه یک مشتری ناشناس.
در این تماسها، کیفیت واقعی فروش در بازار بررسی میشد: شروع مکالمه، نوع پرسشها، شیوه ارائه پیشنهاد، مدیریت گفتوگو و اشتباهاتی که در ارتباط با مشتری تکرار میشدند. همزمان با انتشار این تجربهها، درخواست ورود به مسیر آموزشی بازی راینو نیز افزایش پیدا کرد.
در پشت صحنه، راینو در حال طراحی چارچوب پروژههای سازمانی بعدی بود؛ مسیری که قرار بود تجربه آموزش، تیمسازی و مداخلات اجرایی گذشته را به مرحله جدیتری از سیستمسازی فروش متصل کند.
به همین دلیل، پروژه ۰۱۵ را میتوان یک پروژه انتقالی در تاریخ راینو دانست: از یک طرف، «بازی راینو» دوباره در مقیاسی بزرگ به مخاطبان عمومی بازگشت؛ و از طرف دیگر، تیم در حال آمادهکردن زیرساخت مسیری بود که در پروژه بعدی شکل بسیار اجراییتری پیدا کرد.
این پروژه به هدیه پوراکبر تقدیم میشود؛ همبنیانگذار و یکی از ستونهای اجرایی راینو که در یکی از فشردهترین مقاطع فعالیت تیم، مسئولیت همراهی این پروژه را از اولین گفتوگو تا منتورینگ اعضا بر عهده گرفت.
