طراحی نرمافزار یادگیری فروش راینو
بازی راینو به یک سیستم یکپارچه آموزش، آزمون، تمرین و منتورینگ در نرمافزار اختصاصی راینو تبدیل شد.
۱. آموزش خوب بود، اما هنوز به زمان جلسه وابسته بود
تا پیش از پروژه ۰۱۰، «بازی راینو» فقط در قالب جلسات زنده و تعاملی برگزار میشد. ساختار تصویری، داستانپردازی و تمرینهای دوره باعث شده بود یادگیری از یک کلاس معمولی فاصله بگیرد، اما هنوز یک محدودیت مهم وجود داشت: آموزش به زمان برگزاری جلسه وابسته بود.
همه افراد هم با سرعت یکسان یاد نمیگرفتند. بعضیها نیاز داشتند یک بخش را چند بار مرور کنند و بعضی مدیران میخواستند بعداً همان مفاهیم را با تیم فروش خود دوباره تمرین کنند.
راه ساده این بود که جلسات را ضبط کنیم و ویدئوها را در اختیار اعضا بگذاریم. اما نمیخواستیم بازی راینو به مجموعهای از ویدئو تبدیل شود که کاربر آنها را یکی پس از دیگری ببیند و بدون تمرین و سنجش واقعی، دوره را تمام کند.
مسئله اصلی این بود: چطور میتوانستیم آزادی یادگیری در زمان دلخواه را ایجاد کنیم، بدون اینکه کیفیت و سختگیری مسیر یادگیری از بین برود؟
۲. ساخت LMS اختصاصی و بازطراحی دوباره بازی راینو
برای حل این مسئله، ساختار چند پلتفرم و مجموعه آموزشی بینالمللی را بررسی کردیم و تصمیم گرفتیم نرمافزار اختصاصی مدیریت یادگیری راینو یا LMS را توسعه دهیم.
همزمان، محتوای بازی راینو نیز دوباره ضبط و برای استفاده در این ساختار بازطراحی شد.
بهجای جلسات طولانی، آموزش به درسهای کوتاهتر تقسیم شد و برای هر موضوع، ویدئوهایی با حداکثر ۲۰ دقیقه زمان در نظر گرفتیم. هدف این بود که کاربر بتواند آموزش را متناسب با برنامه خودش جلو ببرد و هر زمان لازم بود، به یک بخش مشخص برگردد.
اما نرمافزار فقط محلی برای پخش ویدئو نبود. از همان ابتدا، مسیر یادگیری به شکلی طراحی شد که هر مرحله به مرحله قبل وابسته باشد و پیشرفت کاربر فقط با مشاهده محتوا اتفاق نیفتد.
۳. دیدن ویدئو کافی نبود؛ هر مرحله باید کامل میشد
بعد از هر درس، کاربر باید در یک آزمون چهارگزینهای شرکت میکرد و حداقل ۸۰ درصد سؤالها را درست پاسخ میداد.
اگر به این حدنصاب نمیرسید، درس بعدی برای او باز نمیشد و باید دوباره همان بخش آموزشی را مرور میکرد.
اما قبولی در آزمون هم پایان کار نبود.
بعد از هر آزمون، تمرینهایی طراحی شده بود تا فرد مفاهیم همان درس را وارد فضای واقعی کسبوکار خودش کند. پاسخ تمرینها از داخل نرمافزار برای منتور ارسال میشد و ادامه مسیر به بررسی و تأیید آنها وابسته بود.
در نتیجه، کاربر نمیتوانست فقط چند ویدئو را پشتسر هم رد کند. باید مطلب را یاد میگرفت، آزمون میداد، تمرین انجام میداد و در صورت نیاز، براساس بازخورد منتور تمرین خود را اصلاح میکرد.
پیشرفت در بازی راینو از این نقطه به بعد، فقط با «دیدن محتوا» تعریف نمیشد؛ هر مرحله باید واقعاً تکمیل میشد.
۴. زیرساختی که مدل منتورینگ راینو را هم تغییر داد
ساخت LMS فقط تجربه اعضا را تغییر نداد؛ روش کار منتورها هم متفاوت شد.
پیش از آن، بخشی از زمان جلسات منتورینگ صرف توضیح دوباره مفاهیم پایه میشد. حالا اعضا این بخش از آموزش را داخل نرمافزار طی میکردند و منتورها میتوانستند زمان بیشتری را روی بررسی تمرینها، ارائه بازخورد، جلسات تکمیلی و طراحی سناریوهای متناسب با شرایط هر فرد بگذارند.
در این مدل، شرکتکننده زمان یادگیری را خودش مدیریت میکرد، اما مسیر یادگیری همچنان کنترلشده باقی میماند.
پروژه ۰۱۰ در نهایت فقط به ساخت یک نرمافزار آموزشی ختم نشد. راینو صاحب زیرساختی شد که آموزش، آزمون، تمرین، ارزیابی و منتورینگ را در یک مسیر واحد کنار هم قرار میداد.
این زیرساخت در پروژههای بعدی نیز به راینو کمک کرد تا آموزش مفاهیم پایه را از جلسات مستقیم جدا کند و زمان بیشتری را به اجرای واقعی، تمرین و شخصیسازی آموزش اختصاص دهد.
